این ماده برای چند رفتار مربوط به اسناد سجلی و شناسنامه مجازات تعیین میکند: اعلام خلاف واقع ولادت، وفات یا هویت؛ استفاده عمدی از شناسنامه مکرر بعد از رسیدن به ۱۸ سال تمام؛ گرفتن شناسنامه مکرر برای خود یا مولی علیه؛ گرفتن شناسنامه موهوم؛ و استفاده از شناسنامه دیگری به نام هویت خود، چه صاحب آن زنده باشد و چه مرده باشد. مجازات این موارد حبس از ۹۱ روز تا یک سال یا جزای نقدی از ۲۰۰/۰۰۰ ریال تا ۱/۰۰۰/۰۰۰ ریال یا هر دو مجازات است.
همچنین کسی که شناسنامه خود را در اختیار استفادهکنندگان فوق قرار دهد به همان مجازات محکوم میشود. ماما یا پزشکی که در مورد ولادت یا وفات گواهی خلاف واقع صادر کند، و اشخاصی که در این موارد شهادت دروغ بدهند و شهادت آنان در تنظیم دفتر ثبت کل وقایع یا وفات مؤثر باشد، نیز مشمول همین مجازاتها هستند. طبق تبصره این ماده، در کلیه موارد مذکور، مرتکب در صورت تکرار به حداکثر مجازات مقرر محکوم خواهد شد.