این ماده میگوید چهار دسته معامله، به سبب تاجر بودن طرفین یا یکی از آنها، «معامله تجارتی» شمرده میشود. یعنی برای تجارتی بودن این معاملات، خودِ نوع معامله بهتنهایی ملاک نیست؛ تاجر بودن یکی از دو طرف هم در این متن نقش دارد.
دسته اول، همه معاملات بین تجار و کسبه و صرافان و بانکها است. دسته دوم، معاملاتی است که یک تاجر با یک غیرتاجر برای نیازهای تجارتی خود انجام میدهد. دسته سوم، معاملاتی است که اجزا یا خدمه یا شاگرد تاجر برای امور تجارتی ارباب خود انجام میدهند. دسته چهارم، همه معاملات شرکتهای تجارتی است.
این متن فقط همین چهار دسته را نام برده و دربارهٔ جزئیات بیشتر یا شرایط دیگر چیزی نگفته است.