این ماده دربارهٔ مرحلهٔ «تصفیه» شرکت است؛ یعنی زمانی که شرکت منحل شده و داراییهایش جمعآوری و بدهیهایش پرداخت میشود. طبق این ماده، اگر بخشی از دارایی نقدی شرکت در جریان تصفیه لازم نباشد، بین سهامداران به نسبت سهامشان تقسیم میشود.
اما این تقسیم دو شرط دارد: اول اینکه حقوق طلبکاران (بستانکاران) رعایت و محفوظ بماند؛ دوم اینکه برای بدهیهایی که هنوز زمان پرداختشان نرسیده، مبلغی معادل آنها کنار گذاشته شده باشد. به زبان ساده، تا وقتی تکلیف طلبکاران روشن نشده، پول نقد شرکت بین سهامداران پخش نمیشود.