این ماده سه حکم درباره «شریک با مسئولیت محدود» در شرکت مختلط غیرسهامی دارد. حکم اول میگوید به چنین شریکی نمیتوان «فرع» داد، مگر در حالتی که این کار باعث کسر (کم شدن) سرمایه او در شرکت نشود. واژه «فرع» در همین متن توضیح داده نشده و معنای دقیق آن از خود این ماده روشن نیست.
حکم دوم: اگر در نتیجه ضررهایی که به شرکت وارد شده، سهمالشرکه این شریک کم شد، تا زمانی که این کمبود جبران نشده باشد، پرداخت هر ربح (سود) یا منفعت به او ممنوع است.
حکم سوم: اگر برخلاف حکم بالا وجهی به او پرداخت شود، او تا اندازه همان وجهی که گرفته مسئول تعهدات شرکت است؛ یعنی فقط تا همان مبلغ در برابر بدهیهای شرکت پاسخگو میشود. یک استثنا وجود دارد: اگر او با حسن نیت (بدون سوءنیت) و به اعتبار یک بیلان مرتب (صورت وضعیت مالی منظم و درست) آن وجه را گرفته باشد.