این ماده دربارهٔ شرکتهای مختلط غیرسهامی است. در این نوع شرکت، بعضی شریکها فقط تا مقدار سرمایهای که آوردهاند مسئول بدهیهای شرکت هستند (به آنها شریک «با مسئولیت محدود» میگویند). این ماده میگوید اگر نام چنین شریکی داخل نام خود شرکت بیاید، او در برابر طلبکاران شرکت مثل یک شریک ضامن حساب میشود؛ یعنی طلبکاران میتوانند برای طلب خود به او هم مراجعه کنند، نه فقط به اموال شرکت.
بخش دوم ماده هم میگوید اگر شرکا میان خودشان توافق کنند که این شخص در برابر طلبکاران مسئول نباشد، این توافق نسبت به افراد بیرون از شرکت (اشخاص ثالث) هیچ اثری ندارد. یعنی توافق داخلی شرکا، وضعیت شریک را در مقابل طلبکاران تغییر نمیدهد.