این ماده دربارهٔ حق رأی در شرکت با مسئولیت محدود است. بر اساس آن، هر شریک به اندازهٔ سهمی که در شرکت دارد، حق رأی دارد. مثلاً کسی که سهم بیشتری دارد، رأی بیشتری هم دارد.
اما این قاعده مطلق نیست؛ اگر اساسنامهٔ شرکت ترتیب دیگری تعیین کرده باشد، همان ترتیب اساسنامه حاکم است. یعنی ممکن است در اساسنامه توافق شود که رأیها به شکل دیگری تقسیم شود، و در آن صورت مقررات اساسنامه مقدم است.
این ماده به تبصره یا بند دیگری ارجاع نداده و متن آن کوتاه و کلی است.