این ماده میگوید «حقالعملکار» چه کسی است: کسی که معاملاتی انجام میدهد، اما این کار را به نام خودش انجام میدهد و نه به نام کسی که معامله برای او انجام میشود. طرفِ دیگر که معامله به حساب او انجام میشود، در این ماده «آمر» نامیده شده است.
در برابر این کار، حقالعملکار از آمر حقالعملی دریافت میکند. یعنی دو ویژگی اصلی حقالعملکار در این متن این است: اول اینکه در ظاهر و در برابر دیگران، خودش طرف معامله است (به نام خودش)، دوم اینکه نتیجهٔ معامله برای شخص دیگری (آمر) است، و در مقابل این کار مبلغی به عنوان حقالعمل میگیرد.
این ماده فقط همین تعریف و ویژگیها را بیان میکند و شرایط دیگر، مقدار حقالعمل یا جزئیات دیگر در همین متن مشخص نشده است.