این ماده میگوید همهٔ مقرراتی که در این قانون برای «برات تجارتی» آمده است — از مبحث چهارم تا پایان فصل اول همین باب — برای «فتهطلب» هم باید رعایت شود. به زبان ساده، قانونگذار قواعد برات را به فتهطلب هم سرایت داده است.
نکتهٔ مهم این است که خودِ این ماده محتوای آن مقررات را توضیح نمیدهد؛ فقط ارجاع میدهد به بخشهای دیگری از همین باب. متن دربارهٔ اینکه آن مقررات چیست، چه شرایطی دارد یا این ماده هنوز معتبر است یا نه، چیزی نمیگوید و ما هم در اینجا چیزی به آن اضافه نمیکنیم.