این ماده دربارهٔ «دارنده برات» است؛ یعنی کسی که برات در دست اوست و میخواهد وجه آن را بگیرد. بر اساس این متن، او وظیفه دارد در روزی که برای پرداخت وجه برات تعیین شده (روز وعده)، همان وجه را مطالبه کند؛ یعنی از کسی که باید بپردازد، درخواست پرداخت کند.
متن ماده فقط همین یک تکلیف را بیان میکند و توضیح نمیدهد که این مطالبه باید به چه شکلی انجام شود، یا اگر دارنده در آن روز مطالبه نکند چه پیامدی دارد. این موارد در همین متن مشخص نشده است.