این ماده میگوید دادگاهها نمیتوانند برای پرداخت پول برات به کسی که باید آن را بپردازد مهلت بدهند، مگر اینکه صاحب برات با این مهلت موافق باشد.
به بیان ساده، تصمیم درباره فرصت دادن برای پرداخت وجه برات بدون نظر موافق صاحب برات ممکن نیست. اگر صاحب برات راضی نباشد، دادگاه اجازه ندارد چنین مهلتی تعیین کند.