این ماده دربارهٔ براتی است که گم شده است. اگر کسی براتش را گم کند (صاحب برات مفقود)، برای گرفتن نسخهٔ دوم باید به ظهرنویسی که بلافاصله قبل از او امضا کرده رجوع کند. ظهرنویس هم وظیفه دارد به این شخص اجازه بدهد که به ظهرنویس قبلیتر مراجعه کند و او را راهنمایی کند. همین کار زنجیرهوار ادامه پیدا میکند؛ یعنی هر ظهرنویس باید اجازهٔ رجوع به ظهرنویس ماقبل خودش را بدهد تا نهایتاً به براتدهنده برسیم.
هزینهٔ این اقدامات بر عهدهٔ خودِ صاحب برات مفقود است.
اگر ظهرنویس از دادن این اجازه امتناع کند، بر اساس همین متن، مسئول پرداخت وجه برات و جبران خساراتی است که به صاحب برات مفقود وارد شده است.