این ماده دربارهٔ برات است. اگر دارندهٔ برات به کسی که قبولی برات را نوشته است برای پرداخت مهلت بدهد، در این صورت نسبت به ظهرنویسهای پیش از خود و براتدهنده که به این مهلت رضایت ندادهاند، حق رجوع ندارد.
به زبان ساده، دارنده با دادن فرصت به قبولکننده، نمیتواند از آن ظهرنویسها و براتدهندهٔ ناراضی بخواهد که برات را پرداخت کنند یا برای وصول به آنها مراجعه کند.
متن فقط حکم کسانی را میگوید که رضایت ندادهاند؛ دربارهٔ کسانی که رضایت دادهاند یا جزئیات دیگر چیزی در همین متن نیست.