ماده ۲۵۵ مبحث هفتم قانون تجارت

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

روز رویت در برواتی که به وعده از رویت است و روز صدور برات در برواتی که به وعده از تاریخ صدور است حساب نخواهد شد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده درباره شمردن مدت در دو نوع برات است: براتی که پرداختش «به وعده از رویت» تعیین شده (یعنی مهلت از روزی شمرده می‌شود که برات به دیدار کسی می‌رسد که باید آن را بپذیرد یا بپردازد) و براتی که پرداختش «به وعده از تاریخ صدور» تعیین شده (یعنی مهلت از روز صدور خود برات شمرده می‌شود).

حکم این ماده ساده است: در حالت اول، خودِ روز رویت حساب نمی‌شود و در حالت دوم، خودِ روز صدور حساب نمی‌شود. به بیان ساده‌تر، شمارش روزها از روز بعد از آن روز شروع می‌شود.

این متن فقط همین یک نکته را می‌گوید و دربارهٔ موضوعات دیگر، مثل اینکه سررسیدهای دیگر چگونه شمرده می‌شوند، چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی براتی صادر کرده که پرداختش «به وعده از رویت» است و آن برات روز شنبه به رویت شخص مربوطه می‌رسد. طبق این ماده، روز شنبه در شمردن مهلت حساب نمی‌شود و شمارش روزها از روز بعد شروع می‌شود.
فرض کنید مریم براتی با سررسید «به وعده از تاریخ صدور» صادر می‌کند و روز صدور، شنبه است. بر اساس این ماده، روز شنبه جزء مهلت حساب نمی‌شود.

سؤالات پرتکرار

اگر مهلت پرداخت برات از روز رویت شمرده شود، آیا خود روز رویت هم جزء مهلت است؟

نه. بر اساس این ماده، روز رویت حساب نمی‌شود.

در براتی که مهلتش از تاریخ صدور شمرده می‌شود، روز صدور را هم می‌شماریم؟

نه. این ماده می‌گوید روز صدور در این حالت حساب نخواهد شد.

این ماده برای چه برواتی است؟

برای برواتی که به وعده از رویت هستند و برواتی که به وعده از تاریخ صدور هستند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون تجارت ←
ماده ۲۵۵ مبحث هفتم قانون تجارت — لویادسک