این ماده دربارهٔ «برات» است؛ برات سندی است که به موجب آن یک نفر (براتدهنده) به شخص دیگری (براتگیرنده) دستور میدهد مبلغی را در سررسید به دارندهٔ برات بپردازد. طبق این ماده، اگر دارندهٔ برات برای گرفتن برات یا انتقال آن، به براتدهنده یا به کسی که برات را به او منتقل کرده (انتقالدهنده) پولی به غیر از نوع پولی که در خود برات نوشته شده بدهد، و سپس برات به دلیل نکول (عدم پذیرش)، امتناع از قبول یا پرداخت نشدن، اعتراض شود، دارنده حق دارد از براتدهنده یا انتقالدهنده همان نوع پولی را که خودش داده، یا نوع پولی که در برات معین شده، مطالبه کند.
اما نسبت به «سایر مسئولین وجه برات» (یعنی اشخاص دیگری که در برات مسئول پرداخت شناخته میشوند، غیر از براتدهنده و انتقالدهنده)، دارنده فقط میتواند همان نوع پولی را بخواهد که در برات مشخص شده است؛ نه نوع پولی که خودش پرداخت کرده. این ماده به تبصرهای اشاره نکرده و متن آن در همین حد است.