این ماده دربارهٔ «برات» است؛ برات یک سند تجاری است که به موجب آن یک نفر (صادرکننده) به شخص دیگری دستور میدهد مبلغی را در زمان مشخصی به شخص ثالثی بپردازد.
برات ممکن است «وعدهدار» باشد، یعنی پرداخت آن برای یک تاریخ معیّن در آینده تعیین شده باشد، یا «بیوعده» باشد، یعنی زمان پرداخت در خودِ برات معیّن نشده باشد.
این ماده میگوید: اگر برات بیوعده باشد و کسی که باید آن را قبول کند (براتگیر) قبولش کرد، باید بلافاصله و بدون فوت وقت پرداخت انجام شود.