این ماده دربارهٔ حالتی است که شخصی غیر از کسی که برات به او حواله شده (یعنی «شخص ثالث») برات را قبول میکند. بر اساس این متن، در این حالت حق دارندهٔ برات در برابر براتدهنده و ظهرنویسها از بین نمیرود.
متن میگوید تا زمانی که برات پرداخت (تادیه) نشده باشد، همهٔ حقوقی که برای دارندهٔ برات از نکول آن — یعنی برنیامدن به تعهد مربوط به برات — در مقابل براتدهنده و ظهرنویسها به وجود میآید، محفوظ میماند.
این ماده فقط همین یک نکته را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر (مثل اینکه این حقوق چگونه یا در چه زمانی باید مطالبه شود) چیزی نمیگوید؛ این بخش از موضوع در متن همین ماده روشن نشده است.