این ماده درباره قبول کردن برات توسط محالعلیه است؛ یعنی کسی که برات به عهدهٔ او صادر شده. بر اساس متن، هر عبارتی که محالعلیه در برات بنویسد، امضا کند یا مهر کند، قبولی محسوب میشود؛ مگر اینکه آن عبارت صریحاً نشان دهد برات را قبول نکرده است.
اگر عبارت او فقط نشان دهد یک جزء از برات را قبول نکرده، بقیه وجه برات قبولشده محسوب میشود. همچنین اگر محالعلیه هیچ عبارتی ننویسد و فقط برات را امضا یا مهر کند، برات قبولشده به حساب میآید.