این ماده دربارهٔ «برات رجوعی» است؛ یعنی براتی که وقتی برات اصلی پرداخت نمیشود، دارندهٔ آن به سراغ یکی از ظهرنویسها (کسانی که پشت برات را امضا کردهاند) میرود و برات جدیدی به عهدهٔ او صادر میکند.
طبق همین ماده، اگر این برات رجوعی به عهدهٔ یکی از ظهرنویسها صادر شود، علاوه بر مواردی که در مواد ۳۰۰ و ۳۰۱ گفته شده، باید یک «تصدیقنامه» هم ضمیمه شود. کار این تصدیقنامه این است که تفاوت نرخ میان مکانِ تأدیهٔ برات اصلی و مکانِ صدور آن را مشخص کند.
توجه کنید که این متن فقط اشاره میکند مواد ۳۰۰ و ۳۰۱ شرایط دیگری هم دارند و محتوای آن دو ماده در همین متن نیامده است.