این ماده دربارهٔ یکی از حالتهای برات است و میگوید برات ممکن است به حوالهکرد شخص دیگر باشد یا به حوالهکرد خود براتدهنده. «حوالهکرد» در اینجا به کسی اشاره دارد که برات به او حواله شده است.
به زبان ساده، وقتی براتی صادر میشود، میتواند طوری باشد که به شخصی غیر از براتدهنده حواله شود، یا طوری باشد که به خود براتدهنده حواله شود. متن ماده فقط همین دو حالت را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات بیشتر یا شرایط دیگر توضیحی نمیدهد.