این ماده یک قاعدهٔ کلی میگوید: تصمیمهای یک شخص حقوقی (مثل یک شرکت یا هر نهاد حقوقی) را کسانی میگیرند که قانون یا اساسنامه آنها را صالح به تصمیمگیری کرده است.
به زبان ساده، شخص حقوقی خودش بهتنهایی نمیتواند تصمیم بگیرد؛ باید یک مقام یا ارگانی که قانون یا اساسنامه تعیین کرده، تصمیم بگیرد. اینکه آن مقام چه کسی است (مثلاً مدیرعامل، هیئتمدیره یا مجمع)، از همین متن مشخص نمیشود و باید به قانون یا اساسنامه مربوطه مراجعه کرد.