این ماده دربارهٔ «اسم تجارتی» است؛ یعنی نامی که یک تاجر یا شرکت با آن شناخته میشود. طبق این متن، اصل بر این است که ثبت این نام در دفتر مخصوص اجباری نیست و خود فرد یا شرکت میتواند تصمیم بگیرد آن را ثبت کند یا نه.
اما این اختیار مطلق نیست؛ اگر «وزارت عدلیه» ثبت اسم تجارتی را برای مواردی الزامی کند، در آن موارد ثبت اجباری میشود. متن نگفته است وزارت عدلیه بر اساس چه ضوابطی این الزام را تعیین میکند و چه مصادیقی مشمول آن میشوند، پس این بخش از متن در همین حد کلی است.