این ماده میگوید یک تاجر ورشکسته در چه شرایطی میتواند «اعتبار» خود را دوباره به دست آورد. شرط کلی این است که صحت عمل او ثابت شود و این کار در مدت پنج سال از تاریخ اعلان ورشکستگی انجام گیرد. در این صورت، متن دو راه پیشبینی کرده است.
راه اول: تاجر ورشکستهای که با طلبکارانش «قرارداد ارفاقی» بسته باشد (یعنی توافقی برای پرداخت بدهیها) و تمام مبلغهایی را که طبق آن قرارداد به عهده گرفته، پرداخته باشد. همین حکم دربارهٔ شریک یک شرکت ورشکسته هم اجرا میشود، مشروط بر آنکه او شخصاً قرارداد ارفاقی جداگانهای گرفته باشد.
راه دوم: تاجر ورشکستهای که همهٔ طلبکارانش او را از بدهی بری کرده باشند (یعنی بدهی را بخشیده باشند) یا به اعاده اعتبار او رضایت داده باشند. متن دربارهٔ جزئیات بیشتر، مانند نحوهٔ اثبات صحت عمل یا مرجع رسیدگی، چیزی نمیگوید.