این ماده میگوید وقتی یک تاجر ورشکسته شده و هنوز بعضی از حقوق و طلبهایی که به او تعلق دارد وصول نشده است، هیئت طلبکارها میتواند کاری کند. آنها باید دو کار انجام دهند: اول این که تاجر ورشکسته را در جریان بگذارند (به عبارت متن، با استحضار او)، دوم این که از محکمه اجازه بگیرند.
اگر محکمه اجازه بدهد، هیئت طلبکارها میتواند تمام یا بخشی از آن حقوق و مطالبات وصولنشده را خودشان قبول کنند و مورد معامله قرار دهند، به شرطی که صرفه و صلاح تاجر ورشکسته هم در نظر گرفته شود. در این حالت مدیر تصفیه اقدامهای لازم را انجام میدهد.
همچنین هر طلبکاری میتواند به عضو ناظر مراجعه کند و بخواهد که طلبکارهای دیگر را دعوت کند تا تصمیم خودشان را بگیرند. متن این ماده دربارهٔ چگونگی این دعوت یا جزئیات تصمیمگیری توضیح بیشتری نمیدهد.