این ماده دربارهٔ طلبکارهایی است که «رهینه» (نوعی وثیقه یا مال منقولی که بابت طلب در دست دارند) در اختیار دارند. بر اساس این متن، این طلبکارها فقط در «صورت غرما» یعنی فهرست طلبکاران، برای یادداشت قید میشوند.
متن بسیار کوتاه است و دربارهٔ اینکه این ثبت چه اثری دارد، آیا به آنها اولویت میدهد یا چه شرایطی برای آن وجود دارد، توضیحی نمیدهد. همچنین اگر بخشی از عبارت «برای یادداشت قید میشوند» مبهم باشد، خود متن هم توضیح بیشتری در این باره نیاورده است.