این ماده میگوید اگر تاجری که ورشکسته اعلام شده، به تکالیفی که در مادههای ۴۱۳ و ۴۱۴ قانون تجارت آمده عمل نکند، دادگاه در همان حکمِ ورشکستگی دستورِ «قرار توقیف» او را صادر میکند؛ یعنی علاوه بر اعلام ورشکستگی، محدودیتی هم برای خودِ تاجر در نظر گرفته میشود.
این ماده خودش نمیگوید مادههای ۴۱۳ و ۴۱۴ چه تکالیفی هستند و فقط به آنها ارجاع میدهد؛ همچنین توضیح نمیدهد «قرار توقیف» دقیقاً چه معنایی دارد و چه شرایطی دارد و چه مدت ادامه پیدا میکند.
به طور خلاصه، شرط اجرای این ماده دو چیز است: اول اینکه شخص تاجر باشد و ورشکسته شناخته شده باشد، دوم اینکه به مفاد آن دو ماده عمل نکرده باشد.