این ماده دربارهٔ زمانی است که یک نفر (ضامن) بدهی شخص دیگری (مضمونعنه، یعنی بدهکار اصلی) را پرداخت کرده است. در این حالت، طلبکار (مضمونله) باید همهٔ اسناد و مدارکی را که برای رجوع ضامن به بدهکار اصلی لازم یا مفید است، به ضامن بدهد. اگر بدهی وثیقهای داشته باشد، آن وثیقه هم باید به ضامن تحویل داده شود.
اگر وثیقهٔ بدهی، ملک غیرمنقول باشد (مثل زمین و خانه)، بدهکار اصلی مکلف است کارهای اداری و تشریفاتی را که برای انتقال آن وثیقه به ضامن لازم است انجام دهد.
به زبان ساده: وقتی ضامن پول را پرداخت کرد، طلبکار باید مدارک و وثیقه را به او بدهد تا ضامن بتواند سراغ بدهکار اصلی برود و آنچه پرداخت کرده را پس بگیرد.