این ماده میگوید ضامن تا زمانی که سررسید (اجل) دین اصلی نرسیده است، موظف به پرداخت آن دین نیست. حتی اگر به خاطر ورشکستگی یا فوت بدهکار اصلی، دینی که سررسیدش نرسیده بود حال (سررسیدشده) شود، باز هم ضامن پیش از رسیدن سررسید اصلی مجبور به پرداخت نیست.
در این متن، «ضامن» کسی است که پرداخت دین دیگری را تعهد کرده است؛ «مدیون اصلی» بدهکار اصلی است؛ «دین موجل» دینی است که برای پرداختش زمانی تعیین شده است؛ و «اجل» همان زمان سررسید دین اصلی است.