این ماده میگوید در چه حالتهایی یک «دادهپیام» (یعنی پیام الکترونیکی مثل ایمیل، پیامک یا سفارش اینترنتی) را میتوان به عنوان پیام فرستنده اصلی آن (که در متن «اصلساز» نامیده شده) شناخت و به او نسبت داد.
حالت اول (بند الف): پیام را خود اصلساز فرستاده باشد، یا کسی آن را فرستاده باشد که از طرف اصلساز اجازهٔ این کار را داشته است.
حالت دوم (بند ب): پیام به وسیلهٔ یک سامانهٔ اطلاعاتی که از پیش تنظیم شده، یا از طریق پردازش خودکار، از جانب اصلساز ارسال شده باشد. متن این ماده فقط همین دو حالت را بیان میکند و توضیح بیشتری دربارهٔ شرایط دیگر یا تبصرهای ندارد.