ماده ۸۱ میگوید چه کسانی از بازماندگان فرد بیمهشدهٔ متوفی میتوانند مستمری بگیرند. سه گروه نام برده شده است: ۱) همسر دائم متوفی، تا زمانی که شوهر دیگری اختیار نکرده باشد. ۲) فرزندان متوفی، اگر سن آنان کمتر از هجده سال تمام باشد، یا فقط به تحصیل مشغول باشند، یا به علت بیماری یا نقص عضو طبق گواهی کمیسیون پزشکی موضوع ماده ۹۱ این قانون قادر به کار نباشند. ۳) پدر و مادر متوفی، اگر تحت تکفل او بوده و سن پدر از شصت سال و سن مادر از پنجاه و پنج سال تجاوز کرده باشد، یا طبق تشخیص کمیسیون پزشکی موضوع ماده ۹۱ از کار افتاده باشند، و در هر حال مستمری از سازمان دریافت نکنند.
[اصلاحی ۱۳۷۴/۰۶/۲۱]- همسران بیمه شدگان متوفی که شوهر اختیار نمودهاند (عقد دائم) در صورت فوت شوهر دوم، توسط تأمین اجتماعی مجدداً به آنها مستمری پرداخت خواهد شد. بار مالی ناشی از این تبصره از محل سه درصد (۳%) کمک دولت به بیمهشدگان تأمین خواهد شد. آییننامه اجرائی این قانون ظرف مدت دو ماه توسط سازمان تأمین اجتماعی پیشنهاد و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. ۲- فرزندان متوفی در صورتی که سن آنان کمتر از هیجده سال تمام باشد و یا منحصرأ به تحصیل اشتغال داشته باشند یا به علت بیماری یا نقص عضو طبق گواهی کمیسیون پزشکی موضوع ماده ۹۱ این قانون قادر به کار نباشند. ۳- پدر و مادر متوفی در صورتی که اولاً تحت تکفل او بوده ثانیاً سن پدر از شصت سال و سن مادر از پنجاه و پنجسال تجاوز کرده باشد و یا آنکه به تشخیص کمیسیون پزشکی موضوع ماده ۹۱ این قانون از کار افتاده باشند و در هر حال مستمری از سازمان دریافت ندارند.