این ماده دربارهٔ تأمین شیر برای نوزاد در دو حالت خاص است. حالت اول: اگر زنِ بیمهشده خودش به بیماریای مبتلا شود که شیر دادن او به نوزادش ضرر داشته باشد. حالت دوم: اگر همسرِ مردِ بیمهشده به چنین بیماریای مبتلا شود. در این دو حالت، شیری که نوزاد لازم دارد تا زمانی که بچه به ۱۸ ماهگی برسد تهیه و تحویل داده میشود.
حالت سوم که در متن آمده این است: اگر مادر پس از زایمان فوت کند، باز هم شیر مورد نیاز نوزاد تا ۱۸ ماهگی تحویل خواهد شد. بنابراین معیار اصلی در این ماده، نیاز نوزاد به شیر تا ۱۸ ماهگی است و بیمهشده بودن زن یا همسرِ مردِ بیمهشده شرط ورود به این حکم است.