این ماده میگوید وقتی سازمان تأمین اجتماعی بر اساس ماده ۷ این قانون اعلام کند که گروه تازهای زیر پوشش بیمه قرار گرفته است، از همان تاریخ موظف است تعهدات قانونی خود را طبق مقررات نسبت به بیمهشدگان انجام دهد. همچنین کارفرمایان باید حق بیمه را از همان تاریخی که آن گروه مشمول بیمه اعلام شده، به سازمان بپردازند. این ماده به ماده ۷ این قانون ارجاع داده است، اما در همین متن توضیحی درباره محتوای آن ماده نیامده است.
در تبصره آمده که اگر کارفرما در موعد مقرر مزد را نفرستد، سازمان میتواند مزد یا حقوق بیمهشدگان را بر اساس همان مأخذی که طبق ماده ۴۰ این قانون مبنای تعیین حق بیمه قرار گرفته است حساب کند و همان را مبنای پرداخت مزایای نقدی قرار دهد. این تبصره هم به ماده ۴۰ ارجاع داده و محتوای آن ماده در اینجا ذکر نشده است.
همچنین در تبصره گفته شده اگر تعیین مزد یا حقوق بیمهشده به این روش ممکن نباشد، سازمان میتواند مزایای نقدی را بر مأخذ حداقل مزد یا حقوق و بهصورت علیالحساب (یعنی پرداخت موقتی که بعداً تسویه میشود) بپردازد.