این ماده دربارهٔ گروهی از بیمهشدگان است که تمام یا بخشی از مزد و درآمدشان را مشتریان یا مراجعین پرداخت میکنند؛ یعنی پولشان را از جایی غیر از یک کارفرمای ثابت میگیرند.
برای این افراد، درآمدشان یکییکی و دقیق حساب نمیشود؛ بلکه برای هر طبقه یا هر حرفه، یک «درآمد تقریبی» بهصورت مقطوع و ثابت تعیین میشود. این تعیین به پیشنهاد هیئت مدیره و با تصویب شورایعالی انجام میگیرد.
همان مبلغ تقریبیِ تصویبشده، مبنای گرفتن حق بیمه قرار میگیرد؛ یعنی حق بیمه بر اساس آن رقم محاسبه و دریافت میشود، نه بر اساس درآمد واقعی فرد.