این ماده دربارهٔ وظیفهٔ کارفرما در پرداخت حق بیمهٔ تأمین اجتماعی است. طبق این متن، کارفرمایان باید از همهٔ وجوه و مزایایی که در بند ۵ ماده ۲ این قانون آمده، حق بیمهٔ تعیینشده را کم کنند و آن را همراه با سهم خودشان به سازمان (سازمان تأمین اجتماعی) بپردازند. توجه کنید که این ماده فقط به بند ۵ ماده ۲ ارجاع داده و در همین متن مشخص نشده که آن وجوه و مزایا دقیقاً چیست.
تبصره: دربارهٔ مزایای غیرنقدی مستمر مثل مواد غذایی، پوشاک و مانند اینها، ارزش آنها بهصورت مقطوع (یک رقم ثابت) تعیین میشود. این تعیین طبق آییننامهای است که به پیشنهاد هیئت مدیره تهیه و به تصویب شورای عالی میرسد، و از آن هم حق بیمه گرفته میشود.