این ماده دربارهٔ روستاییانی است که مشمول قانون بیمههای اجتماعی روستائیان هستند. بر اساس این متن، میزان حق بیمه آنان، ترتیب وصول آن، انواع کمکهای قانونی و منابع مالی تأمین هزینههای مربوط به بیمهشدگان روستایی در یک آئیننامه مشخص میشود.
این آئیننامه به پیشنهاد وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و با تصویب کمیسیونهای مربوط مجلسین تهیه میشود. تا زمانی که آن آئیننامه تصویب نشده، مقررات و آئیننامههای موجود قانون بیمههای اجتماعی روستائیان به قوت خود باقی است.
این ماده خودش مبلغ، درصد یا جزئیات حق بیمه را تعیین نکرده است.