این ماده درباره کارفرمایانی است که «صورت مزد یا حقوق» (یعنی فهرست دستمزد و حقوق کارکنان) را به شکلی که در قانون و آییننامه مربوط آمده تنظیم نمیکنند، یا فهرست دستمزد بیمهشدگان را در موعدی که در ماده ۳۹ گفته شده به سازمان تأمین اجتماعی نمیفرستند، یا آن را به روشی که قبلاً با توافق سازمان تعیین شده ارسال نمیکنند.
برای این کارفرمایان، جریمهای به نام «خسارت» پیشبینی شده است: مبلغی معادل یکدوازدهم حق بیمه همان ماهی که صورت مزد داده نشده است. یعنی برای هر ماهی که این فهرست ارائه نشود، بخشی از حق بیمه آن ماه به عنوان خسارت بر عهده کارفرما میآید.
این خسارت طبق ماده ۵۰ همین قانون از راه «اجراییه» وصول میشود؛ اجراییه سندی است که با آن میتوان مبلغ را بهصورت اجباری دریافت کرد. متن این ماده جزئیات بیشتری درباره ماده ۳۹ و ماده ۵۰ یا تبصرهای برای آن ارائه نکرده و فقط به آنها ارجاع داده است.