این ماده دربارهٔ حالتی است که یک شرکت بیمه (بیمهگر) ورشکست میشود. در چنین حالتی، کسانی که از آن شرکت بیمهنامه خریدهاند (بیمهگذاران) برای دریافت طلب خود، نسبت به سایر طلبکاران آن شرکت حق تقدم دارند؛ یعنی زودتر از بقیه طلبکاران به آنها پرداخت میشود.
در میان انواع مختلف معاملات بیمه هم، متن میگوید که حق تقدم اول با معاملات بیمهٔ عمر است. بنابراین اگر بین بیمهگذاران بر سر اولویت اختلاف باشد، طبق همین متن، بیمهٔ عمر جلوتر از بقیه قرار میگیرد.
متن دربارهٔ ترتیب اولویت بقیهٔ انواع بیمه (غیر از بیمهٔ عمر) نسبت به یکدیگر چیزی نمیگوید و این بخش مبهم است.