این ماده درباره حق جانشینی (قائممقامی) بیمهگر است. یعنی وقتی بیمهگر خسارتی را قبول میکند یا میپردازد، به اندازهای که آن خسارت را پذیرفته یا پرداخت کرده، از نظر مطالبهٔ خسارت جای بیمهگذار قرار میگیرد و میتواند به سراغ کسانی برود که مسئول به وجود آمدن حادثه یا خسارت بودهاند.
بخش دوم ماده میگوید اگر بیمهگذار کاری انجام دهد که با عقد بیمه در تناقض باشد، در برابر بیمهگر مسئول شناخته میشود. متن ماده توضیح نمیدهد که «اقدام منافی با عقد» دقیقاً چه کارهایی است و چه مسئولیتی (مثلاً پرداخت چه چیزی) بر عهدهٔ بیمهگذار میآید؛ این بخش کلی و مبهم است و متن هم به ماده دیگری ارجاع نداده است.