این ماده دربارهٔ حالتی است که خطر یا وضعیت موضوع بیمه تغییر کند. اگر این تغییر یا تشدید خطر به خاطر کار خود بیمهگذار باشد، او باید بلافاصله بیمهگر را خبر کند. اگر به خاطر کار بیمهگذار نباشد، باید تا ۱۰ روز از زمانی که خودش باخبر شد، رسماً به بیمهگر اطلاع بدهد.
در هر دو حالت، بیمهگر میتواند اضافهحق بیمه را تعیین و به بیمهگذار پیشنهاد کند. اگر بیمهگذار قبول نکند و آن را نپردازد، بیمهگر میتواند قرارداد را فسخ کند. اگر تشدید خطر به خاطر کار خود بیمهگذار بوده، بیمهگر میتواند خسارت را هم از راه دادگاههای عمومی از او بخواهد.
اگر بیمهگر بعد از اطلاع از تشدید خطر، به ادامهٔ قرارداد رضایت بدهد، دیگر نمیتواند به این موضوعها استناد کند. متن برای نمونه میگوید اگر بعد از اطلاع، قسطی از وجه بیمه را بگیرد یا بعد از حادثه خسارت را بپردازد، این کارها نشانهٔ رضایت او به باقی ماندن قرارداد است.