این ماده میگوید بیمه یک قرارداد است. در این قرارداد، یک طرف به نام بیمهگر تعهد میکند در ازای گرفتن وجه یا وجوهی از طرف دیگر، اگر حادثهای رخ دهد و به او خسارت وارد شود، خسارت را جبران کند یا مبلغ مشخصی بپردازد.
طرف دیگر که پرداخت وجه را بر عهده دارد بیمهگذار نام دارد. پولی که بیمهگذار به بیمهگر میدهد حق بیمه نامیده میشود، و چیزی که بیمه میشود موضوع بیمه است.
این ماده فقط اصطلاحهای اصلی بیمه را تعریف میکند و دربارهٔ مقدار حق بیمه، نوع حادثه، شرایط پرداخت خسارت یا مدت قرارداد چیزی نگفته است.