این ماده درباره خسارت مالی در حادثه رانندگی است. قاعده این است که خسارت به صورت نقدی پرداخت شود و در این کار زیاندیده و شرکت بیمه مربوط با هم توافق کنند.
اگر بر سر میزان خسارت قابل پرداخت توافق نشد، شرکت بیمه باید در صورت درخواست زیاندیده، خودروی خسارتدیده را در تعمیرگاه مجاز یا تعمیرگاهی که زیاندیده قبول دارد تعمیر کند و هزینههای تعمیر را تا سقف تعهدات مالی نوشتهشده در بیمهنامه بپردازد.
تبصره میگوید اگر اختلاف از این راه حل نشود، موضوع به یک ارزیاب خسارت دارای مجوز از بیمه مرکزی ارجاع میشود که به انتخاب و هزینه زیاندیده است. هر یک از طرفین از تاریخ اعلام نظر کتبی ارزیاب، بیست روز فرصت دارد در مرجع صالح اقامه دعوی کند. اگر در این مهلت دعوا طرح نشود، نظر ارزیاب قطعی و لازمالاجراء است. هزینه ارزیابی بر اساس تعرفهای است که در ابتدای هر سال توسط بیمه مرکزی پیشنهاد و به تصویب شورایعالی بیمه میرسد. بیمه مرکزی هم موظف است در صدور مجوز ارزیابی خسارت طوری عمل کند که در تمام شهرستانها متناسب با نیاز آن شهرستان، ارزیاب خسارت وجود داشته باشد.