این ماده دربارهٔ حوادث منجر به فوت ناشی از وسایل نقلیه است. میگوید اگر اولیای دم یا قائممقام متوفی مطالبه کنند، یا خود مسبب حادثه درخواست کند، بدون نیاز به رای مراجع قضائی و پس از دریافت گزارش کارشناس راهنمایی و رانندگی، کمیسیون جلوگیری از سوانح راهآهن (برای حوادث قطارهای شهری و بینشهری، موضوع تبصره (۲) ماده (۲) قانون دسترسی آزاد به شبکه حمل و نقل ریلی) یا پلیسراه، و در صورت لزوم گزارش سایر مقامات انتظامی و پزشکی قانونی، بیمهگر وسیله نقلیه مسبب حادثه یا صندوق حسب مورد میتوانند خسارت بدنی را به ورثه قانونی متوفی با رعایت ماده (۳۱) این قانون بپردازند. اگر مطالبهای هم نشود، بیمهگر میتواند بدون رای مرجع قضائی خسارت بدنی را مطابق ماده (۳۲) به صندوق تودیع کند.
تبصره میگوید اگر با وجود گزارش کارشناس راهنمایی و رانندگی یا پلیسراه یا کمیسیون جلوگیری از سوانح راهآهن و نظر نهائی پزشکی قانونی، شرکت بیمه پرداخت خسارات بدنی را به رای دادگاه موکول کند، پس از صدور رای مکلف است خسارات بدنی را به قیمت یومالاداء (روز پرداخت) بپردازد و نمیتواند بابت مابهالتفاوت خسارت پرداختی و میزان تعهد خود (موضوع ماده (۱۳) این قانون) به صندوق رجوع کند.