این ماده دربارهٔ حوادثی است که به شخص، خسارت بدنی وارد میکند. پس از اینکه مبلغ خسارت قطعی شد، زیاندیده یا اولیای دم یا وراث قانونی باید برای تکمیل مدارک و گرفتن خسارت به بیمهگر مراجعه کنند. بیمهگر هم باید حداکثر تا بیست روز از تاریخ قطعی شدن مبلغ، خسارت را به زیاندیده بپردازد.
اگر زیاندیده در مهلت مذکور مراجعه نکند، بیمهگر باید مبلغ را نزد صندوق تودیع کند و قبض واریز را به مرجع قضائی مربوط بدهد. در این حالت تعهد بیمهگر و مسبب حادثه ایفاءشده تلقی میشود. صندوق هم مکلف است بلافاصله پس از درخواست زیاندیده، همان مبلغ را عیناً به او بپردازد. متن به روشنی مشخص نمیکند مهلت مراجعه زیاندیده دقیقاً چه مدت است و به «مهلت مذکور» ارجاع داده؛ این بخش کمی مبهم است.
تبصرهها سه نکته را اضافه میکنند: در مواردی که خود صندوق مکلف به پرداخت خسارت بدنی است، اگر زیاندیده یا قائممقام او تا بیست روز پس از ابلاغ اظهارنامه رسمی مراجعه نکند، مبلغ بهعنوان امانت نزد صندوق میماند و بعداً عیناً پرداخت میشود. اگر رأی دادگاه بدوی فقط از جنبه عمومی تجدیدنظر شود، زیاندیده یا وراث قانونی و بیمهگر یا صندوق باید طبق همین ماده اقدام کنند. ملاک قطعیشدن میزان خسارت هم قطعیت حکم دادگاه است.