این ماده به صندوق اجازه میدهد پول نقدی که اضافه بر نیازش دارد را به دو شکل نگه دارد: یا آن را نزد بانکهای دولتی سپردهگذاری کند، یا اوراق بهادار بدون خطر (ریسک) بخرد.
اما این اجازه بیقید و شرط نیست. متن میگوید این سرمایهگذاریها باید طوری برنامهریزی شود که صندوق همیشه بتواند به تعهداتش عمل کند؛ یعنی پول باید طوری نگه داشته شود که در زمان لازم برای پرداختهای صندوق در دسترس باشد.
این ماده فقط یک حکم کلی دربارهٔ نحوهٔ نگهداری پول مازاد صندوق است و تبصرهای در متن آورده نشده است.