این ماده میگوید پوششهای بیمهای که در این قانون آمده، بهطور پیشفرض فقط داخل مرزهای جمهوری اسلامی ایران معتبر است؛ یعنی خسارتهایی که در خارج از ایران پیش بیاید، طبق حالت عادی زیر پوشش این بیمه نیست.
اما این قاعده قطعی نیست: اگر در خودِ بیمهنامه چیز دیگری توافق شده باشد، همان توافق ملاک است. به زبان ساده، اصل بر محدود بودن پوشش به داخل ایران است، مگر اینکه طرفین در قرارداد بیمه چیز دیگری نوشته باشند.