بر اساس این ماده، محجور ممیز میتواند از قیم خود شکایت کند اگر قیم هزینهٔ او را ندهد یا در تربیت و نگهداری او کوتاهی کند. در این صورت، اگر دادگاه شکایت را وارد بداند، دستوری را که مناسب میداند صادر میکند و قیم باید طبق آن دستور عمل کند.
همین حکم در موردی هم اجرا میشود که دادستان کوتاهی قیم را در تربیت و نگهداری محجور و دادن هزینهٔ او به دادگاه اطلاع بدهد. متن این ماده توضیح بیشتری دربارهٔ معنای «محجور ممیز» یا نوع دستور دادگاه نداده است.