این ماده دربارهٔ صغیری است که ولی خاص ندارد و هنگام رسیدن به سن رشد، سفیه یا مجنون باشد. در این حالت، قیم باید جنون یا سفه او را به دادستان اطلاع دهد.
پس از اطلاع، دادستان موظف است دربارهٔ جنون و سفاهت تحقیق کند و دلایل آن را، از جمله نظریات کارشناس و اطلاعات مطلعین و غیره، به دادگاه بفرستد. دادگاه پس از رسیدگی و احراز جنون یا سفه، حکم به استمرار و بقای حجر صادر میکند. در این صورت ممکن است قیم سابق را نیز در قیمومت ابقا کند.
در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.