این ماده میگوید کسانی که «تصدیق انحصار وراثت» گرفتهاند (یعنی بهطور رسمی تأیید شده که وارثانِ متوفی منحصر به همین افراد هستند) میتوانند بر اساس همان تصدیق، اموال بهجامانده از متوفی و طلبهایی که متوفی از دیگران داشته را مطالبه کنند.
طرف مقابل، یعنی کسی که به متوفی بدهکار است یا مال متوفی را در دست دارد، باید این اموال و طلبها را به همان وارثان تحویل بدهد. اگر او دین را بپردازد یا مال را تحویل بدهد، در برابر هر کسی که ادعای وراثت کند تکلیفش انجامشده و مسئولیتی از این بابت بر عهدهاش نیست.
نکتهٔ آخر ماده این است که اگر بعداً شخص دیگری مدعی وراثت شود، حق مراجعه و مطالبهٔ او متوجه کسی است که طلب متوفی را وصول کرده یا مال متعلق به متوفی را دریافت کرده است.