این ماده دربارهٔ «تصدیق انحصار وراثت» است؛ یعنی وقتی ورثه از دادگاه میخواهند گواهی حصر وراثت بگیرند. طبق این متن، اگر ارزش ترکه (کل اموال و داراییهایی که از متوفی مانده) بیشتر از ده میلیون ریال نباشد، دادگاه بدون اینکه آگهی منتشر کند، به دلایل درخواستکننده رسیدگی میکند و بر اساس همان دلایل، درخواست صدور گواهی حصر وراثت را قبول یا رد میکند.
برای ورثهٔ روستاییان، اگر ارزش ترکه از این مبلغ بیشتر باشد، فقط به یک بار الصاق آگهی در یک روز در معابر و اماکن عمومی روستایی که متوفی در آن اقامت داشته اکتفا میشود و دادگاه پس از گذشت یک ماه از تاریخ الصاق آگهی، رسیدگی و تصمیم لازم را میگیرد. همچنین وزارت دادگستری میتواند هر سه سال یک بار و با تصویب رئیس قوهٔ قضائیه، با توجه به شاخص قیمتها و هزینهٔ زندگی، این مبلغ را کم یا زیاد کند.
تبصرهٔ این ماده (الحاقی ۱۳۳۷/۹/۲۰) میگوید دادگاه باید در اولین فرصت و در سریعترین وقت به درخواست تصدیق رسیدگی کند و تصمیم بگیرد.