این ماده یک قاعده ساده دربارهٔ نحوهٔ تصمیمگیری دادگاه استان میگوید: تصمیم این دادگاه وقتی مشخص و قطعی میشود که یا همهٔ اعضای تصمیمگیرنده همنظر باشند (اتفاق آرا) یا بیشتر آنها یک نظر را بپذیرند (اکثریت آراء).
یعنی لازم نیست همهٔ اعضا در هر حال همعقیده باشند؛ اگر نظر اکثریت روشن باشد، تصمیم همان است. این متن دربارهٔ تعداد اعضا، نوع پرونده یا موضوع اختلاف چیزی نمیگوید و در همین حد کلی است.