این ماده دربارهٔ تقسیم دارایی بهجامانده از فرد فوتشده (ترکه) است. بر اساس آن، اگر همهٔ وارثان و کسانی که در این دارایی سهم دارند، هم حاضر باشند و هم «رشید» باشند، میتوانند دارایی را به هر شکلی که خودشان میخواهند بین خودشان تقسیم کنند.
«رشید» یعنی کسی که عقل و توانایی ادارهٔ امور مالی خود را دارد و به همین دلیل میتواند در این گونه تصمیمها مستقل عمل کند.
اما اگر بین آنها کسی «محجور» باشد (یعنی به دلیل سن کم یا مشکل عقلی، خودش حق تصمیم مالی ندارد) یا کسی «غائب» باشد (حاضر نباشد)، در این صورت تقسیم دارایی از طریق نمایندگان آنها و در دادگاه انجام میشود.